Wat ik lastig vind aan minimaliseren

minimalism-is-not-the-lack-of-something

Als iemand me een jaar geleden had verteld dat ik stukken zou schrijven over minimalisme, had ik hem vierkant uitgelachen. En iedereen die mij een beetje kent had vrolijk meegedaan: haha, mafkees. Hermien is dat meisje dat zegt: ‘Nu is mijn kamer écht vol’ en dan de volgende week met een tweedehands poef aan komt zetten die absoluut een plekje verdient.

Nu is er misschien op het oog niet veel veranderd. Die poef staat er nog steeds, ingeklemd tussen dat leuke kringloopkrukje en mijn LP-collectie. Toch schrijf ik inmiddels regelmatig over mijn mindermissie. Dat er en hoop niet gebruikte spullen de deur uit zijn – je zou het niet zeggen – betekent echter niet dat ik minimaliseren nooit verdraaid lastig kan vinden.

Gelukkig biedt het internet immer een oplossing. Daarom zocht ik bij elk moeilijk punt waar ik tegenaan loop tips van ervaren minimalisten. Met af en toe een ouwetje van mezelf, omdat het opschrijven toch iets makkelijker blijkt dan het doen en een geheugensteuntje nooit kwaad kan.

Hier loop ik tegenaan bij minimaliseren

Goede dingen wegdoen

Ik ben er gewoon mee opgevoed dat je dingen pas weg doet als ze op of versleten zijn. Daar is natuurlijk niks mis mee, maar als je minder consequent geweest bent in je aankopen, komt er een moment dat je huis vol ligt met spullen die je niet gebruikt.

Ik ben niet iemand die wegdoet om het wegdoen. Tuurlijk, ik werd ook gek toen ik elke dag mijn bestek moest uitgraven uit mijn servieskast, maar ik ben niet iemand die per se het best gedijt in grote (of kleine), galmende, lege ruimtes. Ik houd best van spullen om me heen: spullen die me inspireren, spullen met mooie herinneringen eraan. Maar er zijn ook spullen waar je blij noch geïnspireerd door wordt en die gewoon in de weg liggen, omdat je ze niet meer nodig hebt.

Wijze les:

  • Denk niet in geld maar in grondstoffen. Niet: wat heeft het me gekost, maar: wat ligt hier aan grondstoffen en energie te verpieteren? (KouweKleren)
  • Zoek een goede bestemming. Liefst een directe, zodat je zeker weet dat het goed terecht komt. Door je kleding aan je huisgenoten te doneren, die je het dan ook daadwerkelijk ziet dragen bijvoorbeeld. Maar anders is een meer indirecte plaats als de kringloop of het Leger de Heils ook goed (KouweKleren)

Iets wat ik gekregen heb wegdoen

Noem me sentimenteel, maar als iemand de moeite heeft gedaan om iets voor mij uit te zoeken, kan ik er moeilijk van scheiden. Niet eens uit vrees dat diegene zal vragen waar het gebleven is – volgens mij durft niemand dat  – maar het voelt gewoon ondankbaar om iets waar iemand tijd, moeite en geld in gestoken heeft weg te doen.

Wijze les:

Als je een cadeautje krijgt, is het jouw taak om het cadeautje in ontvangst te nemen en de gever te bedanken, niet om het voor eeuwig te bewaren. (Light by Coco)

Cadeautjes vragen

Wat vraag je cadeau als je eigenlijk vooral minder wil hebben? Praktische cadeaus die je nodig hebt zijn altijd goed en ik ben niet tegen verlanglijstjes, maar het voelt ook weer ongezellig om je boodschappenlijst aan je gasten voor te leggen.

Wijze les: 

  • Communiceer. Je hoeft mensen niet te overtuigen van minimalisme, maar laat mensen weten aan hoe jij erin staat en waarom (Moeders Minimalisme). Schrijf er bijvoorbeeld een blog over, wil ook nog wel eens helpen.
  • Vraag om ervaringen in plaats van om spullen of om dingen die op gaan (Growthinkers)

De luxe, iets duurdere variant van iets praktisch – en dat is de duurzame versie vaak automatisch – kan meer als een cadeau voelen (deze verzin ik ter plekke). Hoera voor de sojakaars en theedoeken van biokatoen die ik van de Sint kreeg.

Boeken en LP’s

Ik houd van boeken, ik houd van LP’s. Stiekem vind ik het helemaal niet erg om een (over)volle boekenkast te hebben. Ik lees graag, veel en ik trek boeken gerust meerdere malen uit de kast. Ook plaatjes draaien is voor mij echt iets anders dan een Spotify-playlist aanzetten. Dan ben ik actief bezig met muziek, luister ik bewust en is dat vaak ook het enige wat ik op dat moment doe. Pas als de boel er echt niet meer in past (en een grotere kast is zoals je begrijpt ook geen optie) zal er echt iets uit moeten. Toch vind ik het dan moeilijk afscheid nemen, zeker van de gekregen exemplaren.

Wijze les:

  • Minimalisme gaat niet om iets ontberen, maar je richten op wat belangrijk en essentieel is (Growthinkers). Zo lang je plezier aan dingen beleeft, hoeven ze dus niet weg.
  • Koop (en vraag) boeken tweedehands voor een prikkie. Als je ze uit hebt en niet nog eens gaat lezen, kunnen ze gewoon weer terug naar de Kringloop (Awkward Duckling)

De kringloop weerstaan

Bij de kringloop kan ik los gaan. Daar hoef ik niet na te denken over waar dingen gemaakt zijn en door wie. Ze zijn er al en het is zonde om ze niet te gebruiken. Daar zit meteen de crux: het is dus ook zonde als ík ze koop, maar niet gebruik. Hoe houd ik me in?

Wijze les:

  • Koop kleding alleen als je het minstens 30 keer gaat dragen (Livia Firth). Ook voor andere spullen kun je natuurlijk zo’n limiet stellen.
  • Bedenk: Waaróm heb ik dit nog niet? Misschien is de reden wel dat je prima zonder kunt (Zenzoekers)

Winacties

Hallo, ik ben een Nederlander hè? Gratis is willen. Als kind deed ik het liefst mee aan álle acties, waardoor mijn ouders noodgedwongen de limiet op één postzegel voor prijsvragen per maand stelden. In het internettijdperk is meedoen aan winacties niet alleen gratis, ze zijn in de blogwereld ook alom vertegenwoordigd. Heel verleidelijk om met alles mee te doen, helemaal als het om mooie, eerlijke spullen gaat. De kans dat je wint is maar klein, toch?

Wijze les:

Sluit verleidingen uit, lees geen nieuwsbrieven. (KouweKleren)  Klik niet op win-artikelen. Wat niet weet, wat niet deert.

Nu ik dit zo heb opgeschreven, denk ik dat het vooral belangrijk is om te bedenken waar je het voor doet. Ik minimaliseer niet om een leeg huis te krijgen, maar om mijn tijd nuttiger te besteden. Minder stof, minder rommel, meer overzicht en meer profijt van wat ik wél heb.

Ook word ik me steeds bewuster van de milieu-impact van alles wat ik bezit. Hoewel er langzaam steeds meer uitgaat, wil ik daarom vooral waken over wat erin komt. Niet alleen de hoeveelheid, maar ook de kwaliteit, de achtergrond, wie het heeft gemaakt en wat dat voor impact heeft gehad.

Op basis van die doelen wil ik beslissingen maken over mijn bezittingen en de controle die ik heb over wat er mijn leven aan spullen inkomt vergroten. Grote kans dat ik daarom nooit volledig minimalistisch zal leven, maar wat zou dat? Het is geen race om de minste spullen, geen doel op zich, maar één van de middelen om me te richten op wat ik belangrijk vind. 

Ben jij ook bezig met minimaliseren? Wat vind jij het allerlastigst? En wat geeft je houvast?

 

  1. Fijne tips! Ik vind het ook wel moeilijk om sommige dingen weg te doen, dus ik werk in heeeeeel veel fases, waardoor ik toch van steeds meer dingen afstand kan doen. En door plaatsgebrek kocht ik een e-reader, en als groot fan van het papieren boek, ben ik door het gebruiksgemak toch helemaal om!

    1. Dat van die fases herken ik ook! Van de zomer deed ik al heel veel kleding de deur uit en nu kon er gewoon nog een heleboel achteraan, stapels dingen waar ik toen nog over twijfelde maar waar ik nu zonder enige moeite afscheid van nam. Over hoe ik het deze keer aanpakte met mijn kleding ben ik ook nog aan het schrijven trouwens.

  2. Handige tips! Ik wil ook minimaliseren. Voor mij niet heel moeilijk want ik ben heel makkelijk in weggooien tot ergernis van mijn vriend haha. Wat ik wel lastig vind is om dingen te kopen die echt van waarde zijn. Kleding die ik jaren mooi vind of interieur spullen die altijd een plekje hebben.

    1. Oefening baart kunst denk ik. Op het moment dat je jezelf beperkingen oplegt – fair, duurzaam, vegan, wat dan ook – ga je vanzelf wel bewustere keuzes maken, dat merk ik wel. Het helpt mij erg om mijn ouder consumptiepatronen beetje bij beetje te verannderen.

  3. Leuke post! Sommige punten zijn zeker herkenbaar. Vooral je punt over cadeautjes, ik vind het ook zo moeilijk om gekregen dingen (waar ik toch niks meer mee doe) weg te doen en dan kan ik me echt lullig voelen.
    Ik heb over het algemeen niet zo’n moeite met dingen weg doen, maar vooral met mezelf inhouden om meer in huis te halen (dus mijn valkuil is dat ik een menselijk doorgeefluik word voor spullen, haha). Ik vind het zo leuk om iets nieuws in huis te hebben staan, of iets nieuws te dragen. Niet omdat ik het per se wil hebben, maar omdat ik altijd aangetrokken word door ‘het nieuwe’ an sich. Het scheelt al om überhaupt meer na te denken over minimalisme, maar ik blijf het soms moeilijk vinden, hoor!

    1. Heel herkenbaar, al merk ik inmiddels echt dat mijn drang tot nieuw aanschaffen begint af te nemen en dat voelt goed. Misschien kun je je nieuwheidsdrang wat onder controle brengen door te lenen, te ruilen en dingen te verplaatsen?

  4. leuk blog.
    Ook ik ben al een hele tijd bezig met minimaliseren.
    En in het afgelopen jaar zijn er al al bergen spullen het huis uit gegaan.
    De reden dat ik ben begonnen met minimaliseren is omdat ik een gezin heb.
    En jeetje wat kunnen 4 persoon (mijn man, ik en 2 kids) dan samen veel spoelen hebben..
    En raad eens wie al die spullen vervolgens steeds weer opnieuw kan gaan opruimen en schoonmaken..? jep ikke dus he.
    Ik vind het gewoon frustrerend dat een jurkje dat niet word gebruikt en niet word gedragen, wel iedere keer maar weer bij de was beland.. Ook is het echt mega irritant als wanneer je even snel iets pakken moet, je eerst nog kasten vol “troep” moet door spitten om dat ene te kunnen vinden. Daarom vind ik het tegenwoordig heerlijk om iets weg te mogen gooien!
    Spullen die nog goed en van waarde zijn verkoop ik en het geld stop ik weg om vervolgens iets te kunnen halen wat duurzaam is en waar we wel wat aan nodig hebben. Ook zijn we lid geworden van de bibliotheek. en voor de kids van de speel-o-theek. (daar kun je speelgoed lenen) Dat scheelt echt een hoop opslag aan spullen in huis. En spullen/kleding wat nog helemaal goed is maar nouwlijsk geld oplevert, breng ik weg naar de voedselbank. want dan komt het toch nog goed terecht en ipv dat het bij mij ligt weg te stoffen, komt het dan echt tot zijn recht. een bijkomend voordeel is dat ik minder spullen koop. waardoor we nu eindelijk eens geld hadden voor een mooie auto en voor een vaatwasser.

    1. Wat leuk om te horen dat minderen je zo goed bevalt. Het kan inderdaad helpen tegen zoveel ergernissen en pakt nog duurzaam en besparend uit ook. En de speel-o-theek was ik vroeger groot fan van, als ik ooit kinderen krijg, ga ik zeker kijken of er één in de buurt zit!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.