Ik heb jullie al vaker verteld dat ik actief bezig ben mijn koopdrang te beteugelen. Dat doe ik bijvoorbeeld door op te schrijven wat ik allemaal koop, mee te doen aan de Buy Nothing New Maand en lijsten bij te houden van hoe vaak ik mijn nieuwe kleding draag. Er zijn allerlei terreinen waar dat prima op lukt. Op het gebied van kleding ben ik sowieso veel kritischer geworden door de ethische eisen die ik stel aan wat ik draag. En om make-up of de hipste telefoon heb ik sowieso nooit gemaald. Toch zijn er wel wat momenten dat ik de verleiding wat moeilijker kan weerstaan. Komt het je bekend voor?

1. Uitverkoop
Jullie weten inmiddels vast dat ik van nature een enorme koopjesjager ben. Dat is soms lastig te combineren met een streven naar minder en beter consumeren. Hoewel ik niet meer in de verleiding kom om de H&M leeg te kopen – dat wil ik simpelweg niet meer – heb ik diezelfde gevoelens wél bij eerlijke merken. Ergens is het nogal krom om voor eerlijk gemaakte spullen toch voor een dubbeltje op de eerste rang te willen zitten. Bovendien zijn impulsaankopen die je niet nodig blijkt te hebben verre van duurzaam. Dit jaar mestte ik mijn kast vóór de uitverkoop nog eens flink uit en was ik heel nauwkeurig in wat nog ontbrak in mijn kast. Een effectieve strategie, want ik shopte me niet scheel en ben superblij met wat ik wél kocht.

2. Tweedehands
Wat tweedehands is, bestaat al, dus hier ken ik geen schuldgevoelens over verspilde grondstoffen of uitbuiting. En dat is gevaarlijk. Ik gun mezelf in de kringloop of op een kledingruil iets meer vrijheid om eens iets mee te nemen waarvan ik niet zeker weet of het mijn droomaanwinst is. Ik moet wel zin hebben om het aan te trekken en ik houd in de smiezen of ik het ook daadwerkelijk draag. Zo niet, dan gaat het na een aantal maanden onverbiddelijk weer terug naar een dergelijke gelegenheid of ik geef het door aan een ander. Zo lang ik het overzicht in mijn kast behoud, is dit voor mij een manier om de blijven experimenteren met kleding, iets waar ik erg van houd.

3. Inrichting
Praktisch mijn hele interieur bestaat uit tweedehands meubels – op mijn kast na, maar die gaat al mijn hele leven (ja, echt sinds mijn geboorte) mee. Een commode, een kindertafel, een groot bureau, alles heeft er al ingezeten. Maar nu mijn vriend en ik aan het kijken zijn naar een woning samen, merk ik dat ik toch vervaarlijk vaak op woonwebshops aan het neuzen ben naar dingen als vloerkleden en servieskasten. Terwijl we samen echt al best veel spullen hebben en hebben afgesproken dat we het meeste gewoon neerzetten en dan later eventueel het een en ander aanvullen of vervangen. Veel handiger en nog leuker ook, want ik houd helemaal niet van interieurs die in een keer ‘af’ zijn. Als we daadwerkelijk een woning hebben en weten wat we missen, hebben we ook alle tijd om naar tweedehands opties te kijken.

4. Planten
Planten vind ik geweldig, maar ik ben niet zo’n goede plantenmama. Het is mij gewoon totaal onduidelijk wanneer gele blaadjes ‘ik droog uit’ betekenen en wanneer het juist om een verdrinkingsnoodkreet gaat. Ik heb al eens een cactus verzopen en ook andere planten houden het helaas vaak niet lang bij me uit. Gauw een nieuwe kopen dan maar, want een huis zonder planten leeft wat mij betreft niet. Bovendien voelt het kopen van planten altijd wel ‘groen’, terwijl ook onze groene vrienden vaak in een kas in sneltreinvaart worden opgekweekt. Op dit moment gaan mijn vetplantjes redelijk en voor aanwinsten voor ons eventuele nieuwe huis moeten we denk ik langs een plantenasiel. Ik hoop alleen dat de adoptieprocedure wat minder streng is als bij een kind, anders laten ze mij er nóóit een meenemen.

Heb jij ook verleidingen die je moeilijk kan weerstaan? En nog belangrijker: wat is je truc om toch weerstand te bieden?

P.S. Herkenbaar? Misschien vind je het ook leuk om te lezen ‘Wat ik lastig vind aan minimaliseren‘. Of heb je iets aan mijn ‘Zes tips om minder te kopen‘.