Ik vind het altijd moeilijk om mijn smaak of stijl te beschrijven. Niet alleen omdat ik me niet op één heldere manier kleed, maar ook omdat ik nooit zo thuis ben geweest in alle modetermen. Ik heb hetzelfde met muziek trouwens. Als ik een nummer hoor, weet ik prima of ik het waardeer of niet en het waarom daarachter kan ik ook nog wel omschrijven, maar ik krijg de krebels van de vraag ‘Van wat voor muziek houd je?’. Ik heb geen idee onder welk subgenre dat ene nummer dat nu een week op repeat staat valt en eerlijk gezegd ben ik de bandnaam ook alweer vergeten.

Ondanks dat ik niet erg thuis ben in de terminologie, merk ik wel dat mijn kledingsmaak een beetje aan het veranderen is. Ik heb altijd van uitbundig gehouden – vrolijke jurkjes, printjes, kleuren –  maar neig inmiddels steeds vaker naar basic. Dat besefte ik toen ik de film La La Land zat te kijken. Waar ik vroeger gefascineerd zou zijn geweest door de op de jaren vijftig geïnspireerde jurkjes van Emma Stone, had ik nu vooral oog voor haar werkoutfit: een cleane spijkerbroek en een krakend witte blouse.

Ook ben ik al een tijdje gefascineerd door normcore, weer zo’n modeterm die ik alweer kwijt was en voor dit artikel bij mijn vriend moest bovenvissen met de omschrijving ‘jaa, dat je dan eigenlijk simpele, standaard, eigenlijk saaie kleding draagt – jeans, t-shirts en gympen –  maar dan van heel goede kwaliteit’. Hij kon zich dit als Seinfeld-kenner nog wel voor de geest halen.

Ik heb dit alles nog niet heel drastisch doorgevoerd in mijn kast (witte blousjes maken mij in praktijk bovendien altijd ontzettend tuttig) maar toch komt deze nieuwe fascinatie wel goed uit: veel fair fashion collecties bestaan uit een hoop mooie basics – ze moeten immers langer meegaan dan de gemiddelde trendcollectie van een gemiddelde fast fashion modewinkel – en misschien ligt daar zelfs wel de basis voor mijn nieuwe liefde. Wat je veel ziet, ga je vanzelf waarderen, schijnt, zeker op modegebied. Ook wil ik eigenlijk met minder toe kunnen in mijn kledingkast en dan komen wat meer neutrale stukken van goede kwaliteit goed van pas.

Mijn stijl zal echt niet van de een op de andere dag veranderen. Ik houd nog altijd van gekke printjes – hoera voor de kringloop – en aan al die basics mag van mij sowieso wel een dwars randje zitten: een mini mouse-broche van vroeger, een flinke ketting, een maf, oversized model, het moet niet te saai worden. Maar langzaam krijg ik misschien toch wat rustiger voorkeuren die een kleinere, duurzamer kledingkast zeker ten goede zullen komen.

En juist omdat omschrijven van een smaak zo ellendig is, hier nog een aantal modeplaatjes waar ik op dit moment heel erg blij van word.

Midi Skirt, Sweater & Booties x first day in NY ?? #collageontheroad #nyc

Een foto die is geplaatst door ??Sara (@collagevintage) op

@feeglory ♥️

Een foto die is geplaatst door streetstyleluxe (@streetstyleluxe) op

Heb jij een vaste stijl of is ‘ie juist erg veranderlijk? En heeft eerlijke mode daar al een aandeel in?