Wie mij op Instagram volgt, weet dat ik vorige week naar Nijmegen afreisde om tassenmaakster Anna Treurniet te ontmoeten. Waar we elkaar van kennen, wisten we eigenlijk niet meer (waarschijnlijk ook van Instagram), maar ik ben heel erg fan van haar minimalistische, eenvoudige ontwerpen, die ze bovendien zo duurzaam mogelijk produceert. Uit mijn blog en haar website bleek al dat we behoorlijk in dezelfde onderwerpen geïnteresseerd zijn, dus een ontmoeting mocht niet uitblijven.

Anna heeft haar domein in De Smeltkroes, in de oude Honigfabriek direct aan de Waal. Een sfeervolle industriële omgeving waar de creativiteit en het vakmanschap in de lucht hangt. Daar maakt ze prachtige tassen van eco-leer. Haar liefde voor leer ontstond toen ze tijdens haar coupeuse-opleiding stage liep bij een bedrijf dat tassen maakt. Maar zodra ze zich begon te verdiepen in de productie van het materiaal, werd ze er minder gelukkig van.

Eco-leer
Hoewel leer een heel duurzaam materiaal is in de zin dat het een leven lang mee kan gaan, komt bij het looien ervan een hoop vuiligheid kijken. Looien is in feite niets anders dan het voorkomen dat de huid wordt aangetast door de omstandigheden. Een soort conserveren dus, zodat het materiaal eindeloos gebruikt kan worden.

Bij looien wordt een chemische reactie opgewekt met de zuren uit zware metalen als chroom en aluminium, wat niet best is voor de gezondheid van de looiers. Bovendien komen die metalen vervolgens terecht in het vele water dat bij het looien verbruikt wordt. Gelukkig kan dit proces ook op een meer milieuvriendelijke manier. Door te looien met plantaardige stoffen als boomschors en zelfs rabarber ontstaat eco-leer, wat veel veiliger is voor de looiers. Bij de productie van eco-leer wordt nog altijd veel water gebruikt, maar dit is veel beter te filteren dan bij een chemisch looiproces. Die metalen krijg je er nooit meer helemaal uit.

Het resultaat van plantaardig looien is ook net iets anders. Bij het chemisch looien van leer ontstaat een soort laagje dat zorgt dat het leer niet meer verandert. Bovendien wordt er vaak nog een laagje plastic aangebracht. Bij eco-leer ontbreekt dit laagje, waardoor het leer iets vatbaarder is voor de omstandigheden. Het zal eerder verkleuren of een vlekje krijgen. Dat vindt Anna juist een voordeel: het materiaal verandert met je mee en wordt alleen maar mooier en spannender naar mate je het product langer gebruikt. Daar kan ik mij wel in vinden. Juist een oude, verweerde leren tas vind ik prachtig.

Overal aan denken
Anna is zo iemand die overal aan denkt. Ze maakt niet zomaar ontwerpen omdat ze die mooi vindt. Aan elk detail van het productieproces is aandacht besteed. Haar materialen koopt ze het liefst zo lokaal mogelijk, wat betekent dat ze haar leer uit Italië haalt. Ook de fournituren – gespen, ritsen, drukknopen – komen uit Italië, al vreest ze soms dat er wel eens iets uit China tussen zou kunnen zitten. Dat risico heb je met tussenhandelaren en daar is ze eerlijk over. Soms is er wel een duurzamer oplossing, bijvoorbeeld voor ritsen, maar is die nog niet te leveren op de schaal die zij nodig heeft. Vanuit haar ontwerpersgeest zoekt ze oplossing voor dit soort kwesties. Zo zit in het hengsel van haar schoudertasjes tegenwoordig een knoop in plaats van een gesp, dat spaart weer materiaal uit.

Onder Anna’s werktafel staat een bak voor restjes. De miniemste stukjes leer verwerkt ze in een ring of oorbellen, waarvan het zilver weer uit Polen komt en niet uit bijvoorbeeld Bolivia, waar ze net geweest is en geconfronteerd werd met zaken als kinderarbeid. Die hele instelling van blijven zoeken naar hoe het beter kan spreekt me ontzettend aan.

Vegan en gerecycled
In haar zoektocht naar nieuwe oplossingen om haar ontwerpen nog duurzamer te maken, heeft ze nu nu twee lijnen naast haar producten van eco-leer. Ten eerste een lijn van kurk, geïnspireerd op vriendinnen die vegan gingen leven. Zelf heeft ze een grote liefde voor leer – alternatieven van kunststof zijn helaas niet altijd even duurzaam of goed voor het milieu – maar wil ook graag mensen bedienen die daar minder fan van zijn. Ook voor de vegans onder ons zijn haar ontwerpen nu dus beschikbaar.

Ik hou zelf erg van kurk als materiaal – aan de wand, op de vloer, op een krukje – maar werd nog vrolijker van Anna’s nieuwste project: tassen van gerecycled leer. Sinds kort werkt ze één dag in de week in een meubelstoffeerderij, omdat ze ook graag wilde leren om een meubelstuk te bekleden. Daar zag ze hoe de oude leren bekleding van de banken en stoelen zo werd weggegooid. Gelukkig mag ze dat materiaal nu gebruiken voor haar tassen. Als die aanvoer blijft komen, wil ze in de toekomst misschien wel volledig overschakelen op gerecycled leer.

Vakwerk
Ik vind Anna’s producten mooi in hun eenvoud. Ze zijn vrij geometrisch, met simpele belijningen, met duidelijke stiksels en te koop in de prachtigste kleuren. Maar in al die eenvoud, denkt Anna juist aan alle details. Hoe het verlengen van een rits een tas nét ruimer kan maken, hoe in platte portemonnee toch heel veel pasjes, kleingeld én een paspoort of telefoon passen.

Ik vond het heel boeiend om haar een middagje op de vingers te mogen kijken. Mijn interesse in de productieprocessen van mode en mijn eigen ervaring op naailes maken dat ik meer en meer waardering krijg voor vakwerk. Ik ben absoluut nog geen enorme kenner, maar ik heb grote bewondering voor het uitdenken, ontwerpen en in elkaar zetten van producten gekregen. Spullen waar liefde en tijd in gestoken zijn en die bedoeld zijn om een leven lang mee te gaan, dat is wat mij betreft een heel belangrijk aspect van duurzame en eerlijke productie.

Winactie
Tijdens mijn bezoek mocht ik – bofkont – iets uit Anna’s collectie uitzoeken. Tassen heb ik vrij veel (kijk hier maar eens), maar een mooie ‘grotemensen’-portemonnee kon ik wel gebruiken. Ik word altijd uitgelachen om mijn mini-exemplaar en ik moet toegeven dat ik inmiddels ook wel iets te vaak bij een kassa sta te hannesen op zoek naar mijn pinpas of een verdwaald restje kleingeld. Ik ben dan ook heel blij met mijn mooie donkergroene volwassen exemplaar, dat ruim, maar toch lekker plat is.

Nog leuker is, dat jullie kans maken op dezelfde portemonnee! En dan wel deze van gerecycled leer, dat in een vorig leven een bank is geweest. Is het geen prachtigerd? Om mee te doen, laat je je mailadres achter via het volgende formulier en vraag ik je om de facebookpagina van Anna en die van KouweKleren te liken. Voor extra winkansen kun je ons ook volgen op Instagram (maar dat hoeft dus niet per se!) Je kunt meedoen tot en met zondag 19 maart en de winnaar krijgt bericht per mail. Vul dus een goed werkend mailadres in!  Ga jij meedoen? Natuurlijk horen we ook graag wat jullie van Anna’s werk vinden. Reacties, hier of op social media zijn al-tijd een feestje.

[promosimple id=”b368″]

Dit artikel betreft een samenwerking.